MRÓWKA.
Mędrzec Pański mówi o mrówce w dwóch miejscach księgi Przypowieści (VI, 6—8 i XXX, 25), i to co mówi o mrówce dało pretekst nieprzyjaciołom wiary do zaprzeczania prawdomówności Biblii.
„Mrówka, mówi Mędrzec, gotuje sobie pokarm w lecie i zgromadza we żniwa coby jadła w zimę.” Aż do zeszłego wieku nie inaczej o tem sądzono; ale dziś, mówią przeciwnicy, wszystko w tem biblijnem opisaniu jest błędne; mrówka jest stworzeniem mięsożernem, a z roślinnych lubi tylko rzeczy słodkie; co większa w zimie nic nie jada, lecz pozostaje w stanie odrętwienia.—Chociażby to wszystko zawsze było prawdą, nie można byłoby jednak żadnego wyprowadzić stąd wniosku przeciw prawdomówności Biblii: biblijny autor bowiem nie miał na celu stwierdzać faktu zoologicznego, lecz chciał podać naukę moralną, a w tym celu wziął za przykład mrówkę ze wszystkimi zwyczajami, jakie naówczas jej przypisywano. Co większa wszakże, Lubbock, uczony angielski naturalista, powiada, że „niektóre gatunki mrówek w krajach południowych zgromadzają ziarna w znacznej nieraz ilości: co też stwierdza podróżnik Lortet, dodając, że w czasach nieurodzaju, ubodzy w mrowiskach szukają ziarn, jakie tam nagromadziły mrówki.
(Patrz Vigouroux, Manuel bibl., t. II, n. 839).